Auteur: Familie Timmer

Een samenvatting van een gegeven preek

2 november 2025 bij Ruach Wormerveer

Door Manoah Timmer

Lezen: Mattheüs 15:21-28 & Mattheüs 8:5-13

Vele gelovigen worstelen in stilte met de vraag of hun geloof wel “groot genoeg” is, vooral als het gaat om onverhoorde gebeden voor genezing. In christelijke kringen heerst vaak het idee dat een onverhoord gebed wijst op te weinig geloof. Deze angst “wat als mijn geloof niet groot genoeg is om deze persoon te genezen” kan er zelfs voor zorgen dat we vermijden om voor anderen te bidden. Maar christenen die wel de straat op gaan om voor onbekenden te bidden, richten zich juist op een andere gedachte: “wat als ze wél genezen”, in plaats van “wat als ik faal”.

Wanneer Jezus in Mattheüs 17:20 spreekt over een geloof “als” een mosterdzaadje, bedoelt Hij niet “ter grootte van” een mosterdzaadje. De mosterdplant is namelijk een hardnekkige, woekerende plant die bijna onmogelijk uit te roeien is zodra hij wortel schiet. Jezus had het dus over een onwrikbaar, vasthoudend geloof, niet over een meetbare hoeveelheid. Het is opvallend dat Jezus in de evangeliën slechts twee mensen prijst om hun “groot geloof”, en beiden waren buitenstaanders. De Romeinse hoofdman (Mattheüs 8:5-13) vertrouwde zó op Jezus’ autoriteit dat Hij niet eens zijn huis hoefde binnen te gaan, en de Kanaänitische vrouw (Mattheüs 15:21-28) bleef Jezus achtervolgen voor de genezing van haar dochter, ondanks dat ze in eerste instantie werd afgewezen.

Wat maakte het geloof van deze Kanaänitische vrouw nu zo groot? Ze vertrouwde op God in plaats van op zichzelf of haar eigen verdiensten. Ze berekende niet haar kansen (als vrouw en als vreemdeling zonder recht op Israëls beloften), ze bleef nederig en eiste niets (“zelfs de honden eten de kruimels”), en ze bleef vragen, zelfs toen het antwoord ‘nee’ leek te zijn en de discipelen zich aan haar ergerden. Groot geloof betekent ook dat we Gods wil accepteren, wat deze ook is. Net zoals Paulus accepteerde dat “Mijn genade is u genoeg” het antwoord was in plaats van genezing, en zoals Jezus in Getsemane bad: “niet Mijn wil, maar Uw wil geschiede”. Groot geloof draait niet om het afdwingen van een uitkomst, maar om het vertrouwen op Degene die beslist.

Overdenking: Breng vandaag je eigen onverhoorde gebeden bij God, of de angst dat je geloof niet “genoeg” zou zijn. Bid deze week om de moed om te blijven vragen, om nederig te blijven en om te vertrouwen op Gods wil, zelfs wanneer het antwoord anders is dan je had gehoopt.

Een samenvatting van een gegeven preek.

10 november 2024

door Manoah Timmer

Lezen: 2 Korintiërs 11:4, 13-15, Mattheüs 7:15-20 & 1 Tessalonicenzen 5:21-22

We leven in een tijd waarin het aanbod van preken, leer en bemoedigingen nog nooit zo groot is geweest. Vooral via sociale media verspreiden theologische ideeën zich in razend tempo, vaak verpakt in hapklare video’s. Helaas zijn we als christenen soms best naïef: zolang een boodschap enigszins Bijbels klinkt, nemen we het al snel voor waarheid aan. Maar valse leer is aan de buitenkant zelden direct als leugen te herkennen. Zelfs toen Satan Jezus verzocht in de woestijn, citeerde hij teksten uit de Bijbel om Hem te misleiden. Ook vandaag de dag worden Bijbelteksten maar al te vaak uit hun context gehaald om onbijbelse principes goed te praten. Alles kan immers worden rechtgepraat met de Bijbel als je teksten uit hun context haalt.

Wanneer we indrukwekkende wonderen of genezingen zien, zijn we bovendien geneigd te denken dat de spreker wel van God afkomstig moet zijn. Toch waarschuwt Jezus ons dat velen die in Zijn naam profeteerden en wonderen deden, niet door Hem gekend zijn. Zelfs de tovenaars van de farao konden de wonderen van Mozes tot op zekere hoogte imiteren. Het is God die mensen echt geneest, niet degene die het gebed uitspreekt. Ik herinner me nog goed uit mijn eerste jaar op de bijbelschool hoe een docent een bepaalde theologische stroming zó overtuigend wist te brengen, dat ik het direct geloofde. Pas aan het einde onthulde hij dat dit een schoolvoorbeeld van valse leer was. Het was een harde les: we mogen nooit zomaar alles blindelings geloven. De echte proef is niet het spektakel, maar de vrucht van het leven, zoals een integer karakter en de afwezigheid van hebzucht.

Hoe kunnen we onszelf beschermen tegen deze subtiele misleidingen? De enige manier om valse leer snel te herkennen en tegen te gaan, is als je zelf een goede, grondige kennis hebt van Gods Woord. De Bijbel is ons ‘zwaard van de Geest’. Het is tijd om onze zwaarden te slijpen en onze schilden op te heffen. We worden opgeroepen om alles te beproeven en het goede te behouden. Dat betekent dat we zelf de Bijbel in context moeten bestuderen, en zelfs de woorden van onze favoriete spreker niet blindelings moeten accepteren. Daarnaast is het van levensbelang om je te omringen met een gezonde geloofsgemeenschap; een plek waar je veilig kritische vragen mag stellen en samen kunt groeien in onderscheidingsvermogen.

Overdenking: Waar heb jij misschien weleens een boodschap geaccepteerd simpelweg omdat het ‘Bijbels klonk’, zonder het zelf te toetsen? Neem je deze week voor om je eigen kennis van het Woord verder aan te scherpen. Besluit om datgene wat je hoort en leest bewust te toetsen aan de Bijbel in zijn oorspronkelijke context, en vraag de Heilige Geest om scherp onderscheidingsvermogen.

Een samenvatting van gegeven preek

4 augustus 2024 bij Ruach Wormerveer

Door Manoah Timmer

Lezen: Matthëus 28:18-20, Lucas 9:23-26, Romeinen 1:16 & 2 Timotheüs 1:7-8

Hoe vaak overkomt het ons niet dat een gevoel van schaamte ons tegenhoudt om over ons geloof te praten? Soms voelen we ons wel vrij om met tieners in een klaslokaal in alle openheid onze levensbeschouwing te delen en hun nieuwsgierige vragen te beantwoorden, maar vallen we stil en laten we de Heilige Geest weg als we met volwassen collega’s in gesprek zijn. Schaamte kan ons verlammen. Stel je eens een rechtszaal voor, waar een rechtvaardige rechter al je tekortkomingen opnoemt en je jezelf onmogelijk kunt verdedigen met goede daden. Precies op dat moment stapt er iemand naar voren die aanbiedt om jouw straf op zich te nemen. Zou je je schamen voor die Persoon, of zou je iedereen vertellen hoe Hij je leven heeft gered? God is die rechter, en Jezus is degene die onze plaats innam.

We zien een prachtig voorbeeld van de overwinning op schaamte bij de Samaritaanse vrouw bij de waterput in Johannes 4. Vanwege haar verleden vermeed ze de mensen en ging ze op het heetst van de dag water putten. Maar op het moment dat ze Jezus ontmoette en in Hem de Messias herkende, viel al haar schaamte weg. Ze liet haar waterkruik achter en rende terug naar het dorp om iedereen over Hem te vertellen. Haar focus was niet langer op haar eigen fouten of op wat anderen van haar dachten, maar verschoof volledig naar Jezus. Soms krijgen we complimenten over een “fijne uitstraling” op de werkvloer en voelen we de kans om over Jezus te vertellen, maar aarzelen we omdat we ineens bezig zijn met hoe we overkomen. Op zo’n moment staan we onszelf in de weg.

De grote opdracht uit Mattheüs 28 – om alle volken tot Zijn leerlingen te maken – roept ons allemaal op, ieder met een unieke gave en op onze eigen plek. We mogen ons geloof uitleven zonder terughoudendheid. We hoeven ons niet te verbergen uit angst of valse bescheidenheid. Paulus herinnert ons er in 2 Timotheüs 1:7 aan dat God ons niet een geest van lafhartigheid heeft gegeven, maar een geest van kracht, liefde en bezonnenheid. Wanneer we onze blik afwenden van onszelf en richten op wat Jezus voor ons heeft gedaan, verandert aarzeling in vrijmoedigheid. Hij nodigt ons uit om met liefde en zonder schaamte het levende getuigenis te zijn op de plekken waar we dagelijks komen.

Overdenking: Vraag jezelf vandaag af: weten de mensen in mijn omgeving dat ik christen ben, en kunnen zij Jezus door mij heen zien? Nodig de Heilige Geest uit om deze week je focus te verleggen van “hoe kom ik over?” naar “wie is Jezus voor mij?”, zodat je zonder schaamte mag spreken over onze Redder.

Een samenvatting van een gegeven preek.

26 juli bij Kerk in Westerwatering

door Manoah Timmer

Lezen: Psalm 51:19, Mattheüs 6:9-15 & Filippenzen 4:6-7

Bidden wordt soms gezien als een religieuze checklist of een wensenlijstje dat we afvuren op een God die alleen onze wensen moet vervullen. Maar bidden is ten diepste geen monoloog. Het is een prachtig tweerichtingsgesprek en het kloppende hart van onze vriendschap met God. Hij zoekt geen indrukwekkende, perfect geformuleerde zinnen. Wat God werkelijk zoekt, lezen we in Psalm 51: een oprecht en gebroken hart. Toen David ontrouw was geweest, werd hij door zijn oprechte berouw toch weer de man naar Gods hart. We mogen simpelweg eerlijk zijn. Zelfs Jezus trok Zich vaak vroeg terug om in de stilte te bidden. Als Hij die intieme tijd al nodig had, hoeveel te meer wij dan?

Het Onze Vader is ons door Jezus gegeven als een levende structuur met vijf krachtige pijlers: aanbidding, overgave, vertrouwen, vergeving en bescherming. Wanneer we bidden vanuit een oprechte verbinding in plaats van een gewoonte, brengt gebed vrede, kracht, transformatie en bevrijding.

Toch zijn er vaak obstakels in ons gebedsleven. Drukte, twijfel, onvergevingsgezindheid, schuld en schaamte, of God alleen als ‘noodnummer’ gebruiken of met verkeerde egoïstische motieven naderen, kunnen in de weg staan. Maar de Bijbel roept ons op om altijd vrijmoedig te naderen tot Gods troon, zonder dat we eerst ons hele leven perfect op orde hoeven te hebben. Soms antwoordt God anders dan we hopen, maar geeft Hij precies wat we nodig hebben. 

En als het niet lukt om te bidden naar de pijlers zoals in het Onze Vader, dan maakt dat niet uit. God wilt dat we het gesprek met hem aangaan en dat mag ook op een niet perfecte, menselijke manier.

Probeer de komende tijd deze vier praktische stappen in je leven te integreren: (1) Neem dagelijks bewust de tijd om te bidden. (2) Wees af en toe stil en leer te luisteren. (3) Bid samen met anderen. (4) Nader God altijd met vrijmoedigheid; kom precies zoals je bent.

Overdenking: Wanneer heb jij voor het laatst God ook laten spreken in je gebed? Probeer om het gesprek met God aan te gaan, oprecht en eerlijk, en geef Hem ook de ruimte om wat reut te zeggen.